Theaterkunst vanuit een noodzaak in de openbare ruimte

Kunst is als het kloppende hart van onze samenleving. In dit hart zijn emotie, drift en overlevingsdrang verbonden. Soms moet dat hart worden opgeschud, om daarna weer in volle glorie te kloppen. Met de Open Hart Operaties doen we dat.

Kunst is het middel bij uitstek om mensen aan het denken te zetten. De actualiteit zou dan ook altijd een aanleiding moeten zijn voor een theater- of kunstproject. Daarbij zou elke kunstenaar en theatermaker het direct, pijnlijk aanspreken van zijn publiek niet mogen schuwen. Theaterkunst als uitlaatklep en standpuntgenerator. Vooral jonge theatermakers moeten volop de kans krijgen om zich in te laten met de maatschappij en om hun werk te tonen.

Zo dikwijls staan tussen droom en daad wetten en bezwaren in de weg. Jonge theatermakers worden in hun creativiteit geremd omdat hun project pas doorgang kan vinden als er subsidies zijn toegekend. Dit maakt dat de makers nogal een lange adem moeten hebben voordat zij met het realiseren kunnen beginnen. Zodoende is de actuele gebeurtenis al snel geen actualiteit meer. Door de Open Hart Operaties wil d*Amor per jaar 6 jonge makers de kans bieden om in één maand tijd een project te realiseren en te presenteren. Zo ontstaat er een nieuw soort actueel theater dat door noodzaak wordt gedreven.

Niet alleen voor jonge makers is het traditionele pad niet altijd ideaal, ook het publiek dat ermee wordt aangesproken is vaak maar een nauwe afspiegeling van de bevolking. Vooral de maatschappelijk geëngageerde stukken spelen meestal in de ‘zwarte doos’. Mede door de belemmeringen van ‘kaartje kopen’ en ‘begintijd’ lijkt dit soort theater vooral bestemd voor de intelligentsia en theateraddicts. We kiezen ervoor om de Open Hart Operatie te laten voltrekken in de openbare ruimte. Het publiek moet worden geconfronteerd met deze vorm van kunst. Zo willen we veel mensen ook kennis laten maken met een nieuwe generatie theatermakers.