Blonde Mientje was een openlucht spektakel dat de Grebbelinie als een metafoor gebruikt voor het architectonische verzet tegen de moderne mens en zijn verschrikkelijk nieuwe technologieën. Vlak voor de Tweede Wereldoorlog mobiliseerde Nederland haar leger, plaatste eenheden langs de gehele Grebbelinie, maar vanwege het bombardement op Rotterdam en de dreiging nog meer steden met de grond gelijk te maken, gaf het leger zich noodgedwongen over aan de Duitsers.

Vier soldaten echter bleven in het geheim waar zij waren, vonden het ultieme geluk met elkaar. De dagelijkse routine, de wacht houden, geweren schoonmaken en verdedigingstechnieken bedenken. Zij waren puur. Een waar gelukkig stel mannen.

Nu in 2004, meer dan vijftig jaar later, woont er op die plek, langs de linie aan de Schans, een gigantische familie, een verborgen volk. Met één code: Dat niemand het terrein af mag! Want aan de andere kant van het hek zijn de verschrikkelijke monsters, de mensen die het geluk van het verborgen volk zullen afpakken. Maar is de wereld daarbuiten wel zo verschrikkelijk als de leider dat doet voorkomen en moet een ieder niet voor zichzelf beslissen wat geluk en echte vrijheid is.

regie en tekst: Jeroen De Man
spel: Dic van Duin, Mark Kraan, Marieke van Leeuwen, Joris Smit, Nienke Sikkema e.v.a
vormgeving: Jago-Bo
regie-assistentie: Lotte Lohrengel
dramaturgie: Frank Mineur
licht en geluid: Teun Slijkerman en Lennert de Weerd
producent: Teun van Essen.

dit project is mogelijk gemaakt door een bijdrage van de provincie Utrecht en de gemeente Utrecht in het kader van 2004, Vrede van Utrecht en door sponsoring van Reproka Visuele Communicatie, Van Hoogevest Groep en Tattje Rekwisieten